Ariana | Blogger | X X X X

sobota, 11 stycznia 2020

lecznicza głodówka bez fazy głowowej

źródło fotografii: pixabay.com

"Wielu z nas słyszało, że niektórzy ludzie leczą się głodówką, że istnieją nawet specjalne kliniki, w których lekarze stosują terapię głodówką, słyszeliśmy wiele jeszcze innych rzeczy o tym budzącym lęk, a jednocześnie intrygującym słowie "głodówka". We wszystkich w zasadzie poradnikach dotyczących głodówki opisuje się jej wpływ na fizjologię i psychikę człowieka, ale nikt wyraźnie nie stwierdził, że podstawowe oddziaływanie głodówki dokonuje się w strukturze energetyczno-informacyjnej człowieka, w jego świadomości.

Stan postu umożliwia nam pracę z umysłem, zmysłami, szczególnie tymi, które "rozrosły się" i "umocniły" w naszej świadomości; żądają zaspokojenia i podporządkowują sobie całego człowieka. Zajmujemy się wyłącznie zaspokajaniem ich kaprysów, dogadzaniu swojemu zmysłowi węchu, w poszukiwaniu wygody. Nasz umysł jest stale zajęty. Doprowadza to do nadmiaru i przesytu, które rodzą chorobę. Kiedy zaś człowiek zaczyna dobrowolnie pościć, "walczy" nie z chorobą, lecz z wrażeniem zmysłowym, z przewrotnością umysłu, który ją zrodził. Już w pierwszym dniu głodówki niezaspokojony umysł zaczyna protestować. W głowie ciągle miotają się uczucia." [1]

Głodówka jest formą naturalnej terapii, 
zaliczanej do najskuteczniejszych i najbardziej nieszkodliwych, 
pod warunkiem prawidłowego stosowania. 

"Prawdziwa przyczyna schorzeń tkwi nie w ciele fizycznym człowieka, lecz w jego świadomości (strukturze energetyczno-informacyjnej). Głodówka jest środkiem, za pomocą którego możemy samodzielnie pracować z "patologią" o charakterze uczuciowym i jej skutkami przejawiającymi się w ciele fizycznym. Jeżeli chcemy się uwolnić od swoich chorób, powinniśmy się zmienić pod względem jakościowym - jako osoba. Lecznicza głodówka skierowana jest do tych, którzy chcą tego dokonać." [1]

FAZA GŁOWOWA - o co chodzi ? 
"Układ pokarmowy obejmuje przewód pokarmowy (jama ustna, przełyk, żołądek, jelito cienkie i jelito grube) i połączone z nim gruczoły trawienne (ślinianki, trzustka i wątroba). Podstawową jego funkcją jest przyswajanie środków odżywczych, witamin, soli mineralnych i wody. Czynność ta podlega złożonej regulacji neurohormonalnej. W czasie trawienia następuje rozkład enzymatyczny spożytych pokarmów do prostszych składowych, które ulegają wchłonięciu z jelit. Zasadniczą rolę pełni tu autonomiczny układ nerwowy i liczne hormony żołądkowo-jelitowe, które pobudzają gruczoły trawienne do wydzielania bogatych w enzymy soków trawiennych, a ponadto wpływają na zmiany aktywności motorycznej przewodu pokarmowego i dróg żółciowych. Zmiany te umożliwiają przesuwanie miazgi pokarmowej w kierunku obwodowym i mieszanie jej z sokami trawiennymi, ułatwiając procesy trawienia i wchłaniania.

Przyjmowanie pokarmów i gospodarka zasobami energetycznymi są w organizmie ściśle regulowane homeostatycznie, pozostając pod kontrolą ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego. Szczególne znaczenie mają tu dwa antagonistycznie działające ośrodki pokarmowe: jeden - ośrodek głodu, i drugi - ośrodek sytości. Na czynności ośrodków głodu i sytości wpływa wiele różnych krótkoterminowych sygnałów nerwowych i hormonalnych, związanych szczególnie z żołądkiem i jelitami." [2]

"Ośrodek głodu 
wyzwala mechanizm poszukiwania, zdobywania i przyjmowania pokarmów.
Spożywane pokarmy zostają w układzie trawiennym poddane działaniu czynników mechanicznych i chemicznych, doprowadzając je do postaci, w której mogą być wchłonięte. Zetknięcie się pokarmu z powierzchnią błony śluzowej powoduje wydzielenie śliny wskutek odruchu bezwarunkowego. Ślina i inne soki trawienne mogą wydzielić się na sam widok lub zapach pokarmu. W tym przypadku wydzielanie soków trawiennych następuje dzięki uprzednio wytworzonemu odruchowi nabytemu, czyli odruchowi warunkowemu." [3] "Soki trawienne uczestniczą w trawieniu pokarmu i wspomagają wchłanianie składników pokarmowych. Wytwarzane są przez gruczoły błony śluzowej przewodu pokarmowego. Do soków trawiennych należą: ślina, sok żołądkowy, sok trzustkowy, żółć i sok jelitowy." [4]

Wydzielanie soków trawiennych. 
"Sok żołądkowy jest wydzielany przez gruczoły błony śluzowej żołądka średnio w ilości 3 litrów w ciągu całej doby. Sok żołądkowy zawiera kwas solny (HCl), enzymy trawienne, śluz, sole mineralne i wodę. Wydzielanie soku żołądkowego dzieli się na trzy fazy, które w warunkach fizjologicznych występują często prawie jednocześnie i zachodzą na siebie. Są to: faza głowowa, faza żołądkowa i faza jelitowa. W fazie głowowej, nazywanej dawniej fazą nerwową, występuje wydzielanie soku żołądkowego pod wpływem impulsów biegnących przez nerwy błędne. W fazie tej uczestniczą zarówno odruchy warunkowe, czyli nabyte, jak i odruchy bezwarunkowe, wrodzone." [3] "W fazie głowowej, zwanej także mózgową, dochodzi także do niewielkiej produkcji gastryny (hormonu żołądkowo-jelitowego kontrolującego motorykę żołądka i jelit oraz wydzielanie soku żołądkowego i jelitowego), głównie pod wpływem działania ośrodkowego układu nerwowego. Za sprawą fazy głowowej wydzielane jest blisko 20% soków żołądkowych." [5]

Wydzielanie soku trzustkowego, czyli "sekrecja trzustkowa - podobnie jak żołądkowa - może być podzielona na trzy fazy: głowową, żołądkową i jelitową. Doznania wzrokowe, węchowe (zmysły) dotyczące przyjmowanego pokarmu stymulują sekrecję trzustkową w fazie głowowej. Przyjmuje się, że u ludzi udział tej fazy wynosi około 25%. Wykazano, że przebieg tej fazy jest kontrolowany przez nerw błędny działający bezpośrednio na trzustkę." [6] Zatem, "sekrecja trzustkowa ulega nasileniu jeszcze przed przyjęciem pokarmu, w fazie głowowej. Tutaj zasadniczą rolę odgrywają zmysły węchu i wzroku, które rejestrują i odbierają bodźce zewnętrzne. Powoduje to pobudzenie sekrecji trzustkowej, czyli produkcję i wydzielanie soku trzustkowego, w ilości około 1-4 litrów na dobę." [7]

CZYLI
Z literatury przedmiotu wynika, że podczas spoczynkowej (między posiłkami) fazy aktywności układu pokarmowego wydzielanie soków trawiennych jest minimalne i stanowi niewielki procent maksymalnej aktywności wydzielniczej. Z kolei posiłek generuje trój-fazową reakcję wydzielniczą, składającą się z określanej w fizjologii fazy: głowowej, żołądkowej i jelitowej. Istotną rolę, w kontekście głodówki leczniczej, odgrywa faza głowowa, która odzwierciedla reakcję organizmu na wyobrażenie, zapach, dotyk oraz widok pokarmu i bezpośrednio pobudza wydzielanie soków trawiennych, jeszcze przed przyjęciem jakiegokolwiek pożywienia. Reasumując stymulacja wydzielania soków trawiennych (ślina, sok żołądkowy, sok trzustkowy, żółć i sok jelitowy) zachodzi pod wpływem bodźców wzrokowych, węchowych, słuchowych, dotykowych i jako odruch bezwarunkowy, czyli na samą myśl o jedzeniu lub wyobrażenie o nim.

GŁODÓWKA LECZNICZA bez FAZY GŁOWOWEJ
Prawidłowo (idealnie) przeprowadzona głodówka lecznicza powinna przebiegać bez fazy głowowej lub, jeśli to nie możliwe, z jej znacznym ograniczeniem. Staramy się zatem, podczas postu, nie myśleć o jedzeniu i nie wyobrażać go sobie. W trakcie głodówki, ośrodek głodu wyzwala w człowieku mechanizm poszukiwania, zdobywania oraz chęć przyjmowania pokarmów; co drażni i wystawia na próby siłę naszej woli. Unikamy więc, w tym szczególnym dla nas czasie, potencjalnych i realnych źródeł oraz bodźców dla naszych zmysłów. Najlepiej nie widzieć jedzenia, nie czuć jego zapachu i nie przyrządzać posiłków. Celem tych działań jest zminimalizowanie pobudzania organizmu do wydzielania soków trawiennych, szczególnie soku żołądkowego zawierającego kwas solny; oraz nie dostarczanie organizmowi sprzecznych sygnałów. Nie są to warunki konieczne, ale mogą być pomocne w procesie leczenia głodówką; na pewno istotne w początkowej fazie postu oraz dla osób początkujących. 


_
Zobacz wszystkie KATEGORIE bloga, czyli powiązane wpisy.

Piśmiennictwo: 
  1. Głodówka lecznicza; Giennadij Małachow.
  2. Fizjologia człowieka, Podręcznik dla studentów medycyny; Wydanie II; Stanisław Konturek.
  3. Fizjologia człowieka w zarysie; Władysław Z. Traczyk, Wydawnictwo Lekarskie PZWL.
  4. Encyklopedia PWN.
  5. Anatomia i fizjologia człowieka: podręcznik dla studentów farmacji; B. Gołąb i in.; Wydawnictwo Lekarskie PZWL.
  6. Trzustka - o dwóch funkcjach jednego narządu; prof. W. Cichy; Katedra Pediatrii UM w Poznaniu; "TERAPIA" NR 3 z.2 (319), Marzec 2015, Strona 6-13.
  7. Fizjologia oraz patologia czynności zewnątrzwydzielniczej trzustki; Publikacja naukowa portalu: Studenci Medycyny i Farmacji. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz